SERGIO INESTROSA
(El Salvador – EE.UU.)

6 SENRYU Y UN SOLO HAIKU
Senryu
Un largo trecho
en el tren solitario.
Otra pandemia.
En Nueva York
casi treinta mil muertos.
Noche de lluvia.
Regresan ya
quienes se habían ido.
La hierba fresca.
Todos en casa
por beneficio mutuo.
Larga es la noche.
Un gran abismo.
La guadaña herrumbrosa
Corta la vida.
Quédese en casa
y respete la vida.
Horas aciagas.
Haiku
Nadie en la calle.
En el gran malecón
todo es silencio.

HELGE KRARUP
(Dinamarca)

HAYKU Y EXPLICACIÓN
Noche de verano
Sin ruido un murciélago acaricia mi mejilla
¿Estoy bendecido?
***
Verdaderamente fue una experiencia muy fuerte: al calor de una noche de verano de 2005, en el balcón de mi casa, de repente sentí una caricia como un soplo leve. No sabía lo que era hasta que intuí que se trataba de un murciélago, porque después vi algunos en el aire, volando sin hacer ruido, igual que los búhos. Fue muy íntimo y me sentí elegido, casi orgulloso. La versión original danesa, escrita inmediatamente después, termina: “¿qué cree que soy?”, no: quién cree… Pero ahora, en 2020, recuerdo que me sentía bendecido – quizás como contraste al supuesto origen del Covid-19. ¿Como hombre cien por ciento urbano, me sentía en contacto con la naturaleza! O mejor: ¡que la naturaleza había tomado contacto conmigo! Y como profundamente pienso que la naturaleza es divina (y la cultura es humana), lógicamente el poema termina con “bendecido” a través de un enviado.

WOLODYMIR BORUSZEWSKI
(Brasil)

TEMPO DE OUVIR OS PAIS E O PROFETAS…
Da série: “Mesmo em quarentena
o fiel jamais se desantena…”.
Desde que houve céus e terra
Que essa humanidade emperra
Os concertos primordiais
Desde a luz; do firmamento,
Lua, Sol e ajuntamento,
Vegetais e animais
No jardim do Onipotente
No engodo da serpente
Desejamos muito mais
Contra o firme fundamento
Do primeiro mandamento
Escolhemos ser mortais
De escolha em escolha
Ao romper de cada bolha
Só respingos materiais
E ao cruzar os tempos idos
Ora erramos tão perdidos
Ora andamos para trás
Adorando experiências
De arremedos de ciências
Em sombrios rituais
De magníficos efeitos
Perfeitamente imperfeitos
Genuinamente infernais
Guerras, ódios, tantos muros;
Ao invés de abraço, juros,
Deus-Mamon e seus que tais
E em raríssimos momentos
Parcos nobres sentimentos
– Exceções excepcionais –
Um olhar ao seu vizinho
Co´a ternura e o carinho
Das manhãs originais
Nem dos salmos, dos poetas,
Nem dos sábios e profetas
Atentamos aos sinais
Ao cumprir-se o tempo pleno
Rude cruz ao Nazareno
Liberdade a Barrabás
E ao chegar dois mil e vinte
Feito um nômade pedinte
Em vazios funerais
Eis o luto, pranto, enfado
De um mundo confinado
Soçobrando em seus jornais
Na pandêmica do vírus
Chega a hora de ouvir os
Sãos Profetas e os Pais
Contra os ícones da terra
Contra os juros, contra a guerra
Contra o acusador mordaz
Mais que todas quarentenas
Higienicamente plenas
E as ações medicinais
O louvor dos pequeninos
Os seus gestos e seus hinos
São do Príncipe da paz
Wolô (5 de maio de 2020)

