Foto 1

Tiberiades agradece al poeta Perez Alencart porque dejemos conocer este poema suyo, escrito tras su retorno del Mesopotamia Poetry Festival celebrado en La Haya (Holanda). También nuestras gratitudes a los poetas Abdul Hadi Sadoum, Mar Russo y Miek Van Goethem, por las traducciones de dicho poema.

REUNIDOS EN LA HAYA

Te acercas a la casa de Spinoza
y cedes a la imaginación: piensas el ayer
y sientes los latidos del pulso
de este sefardí.

Avanzas unos pasos y, como si nada,
escuchas a poetas árabes de hoy
recitando sus versos en el oasis dedicado
a Baruch, Bento o Benedictus:
comprendes que la naturaleza y el universo
conforman el alma de Dios.

Estás en La Haya, una mañana luminosa,
y percibes como si unas santas manos
te acariciaran con infinita ternura.

Es el sosiego y su fulgor presentido.
Es la comunión en medio de frutales y pájaros.
Es la profunda entrega a la Poesía.

Hay respeto en el corazón de estos poetas
reunidos en La Haya.

(Para Mohammad Al Amin,
Khadija Bouachrine
y Abdul Hadi Sadoun)

****

(*) Traducción al árabe por Abdul Hadi Sadoum

***

GATHERED IN THE HAGUE

You draw near to Spinoza’s house
and surrender to imagination: your thoughts turn to the past,
and you can almost feel the pulse
of this Sephardic soul.

A few steps on, as if nothing were unusual,
you hear Arab poets of our time
reciting their verses in the oasis
dedicated to Baruch, Bento, or Benedictus.
Then you understand that nature and the universe
are the very soul of God.

You are in The Hague on a luminous morning,
and it feels as though holy hands
were caressing you with infinite tenderness.

This is serenity and its quiet radiance.
This is communion amid fruit trees and birds.
This is a profound surrender to Poetry.

Reverence dwells in the hearts of these poets
gathered in The Hague.

(For Mohammad Al Amin,
Khadija Bouachrine
and Abdul Hadi Sadoun)

Translated by Marisa Russo

***

VERENIGD IN DEN HAAG

Je nadert het huis van Spinoza
en geeft je over aan de verbeelding: je denkt het verleden
en voelt de polsslag
van deze sefardische Jood.

Je gaat enkele passen verder en, alsof het niets is
hoor je arabische dichters van vandaag
hun verzen uitspreken in de oase, toegewijd
aan Baruch, Bento of Benedictus:
je begrijpt dat de natuur en het universum
samen de ziel vormen van God.

Je bent in Den Haag, op een heldere ochtend
en je voelt alsof heilige handen
je strelen met eindeloze tederheid.

Het is de kalme rust en zijn voorvoelde schittering.
Het is gemeenschap temidden van fruitbomen en vogels.
Het is de diepe overgave aan de Poëzie.

Eerbied is er in het hart van deze dichters
verenigd in Den Haag.

(Voor Mohammad Al Amin,
Khadija Bouachrine
y Abdul Hadi Sadoun)

(*) Traducción al neerlandés por Miek Van Goethem